باز در كتاب فتح المجيد آمده است : « هرگاه كافرى كلمه توحيد را بر زبان آورد مال و خونش محترم مىشود مگر اينكه دوباره از اسلام برگردد اما براى ديگران ( مسلمانان ) گفتن كلمه توحيد فايده‌اى ندارد چنان كه كثرت عبادت براى خوارج فايده‌اى نداشت پس ممكن است شخصى در عين حالىكه كلمه توحيد را مىگويد مشرك باشد چون او عملا بر خلاف توحيد رفتار مىكند » « 1 » شما اين منطق را چگونه تفسير مىكنيد ؟ كه گفتن كلمه توحيد براى كافر مفيد است اما براى مسلمان هيچ اثرى ندارد ! آنچه مفيد است عبارت است از اسائه ادب به ساحت ربوبى ، بىاحترامى به پيامبر و مقبره‌اش ، خراب كردن آثار اهلبيت او و تشبيه كردن پيامبر به بت و عصا و غيره ! ! آرى فقط خونريزى ، اسارت زنان ، چپاول اموال ، ايجاد رعب و وحشت و هرج و مرج و فساد به‌نام دين ، فايده دارد و بس ! جايىكه خداوند مىفرمايد : « وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِما كَسَبُوا ما تَرَكَ عَلى ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ » « 2 » اگر خدا مردم را در برابر اعمالشان مؤاخذه مىكرد در روى زمين جنبنده‌اى باقى نمىماند . وهابيها مىگويند : خون مردم مباح ، زنان و كودكانشان اسير و اموالشان جزو غنائم است . . .

--> ( 1 ) . رجوع كنيد به فتح المجيد شرح كتاب التوحيد ، نوشته نوه محمد عبد الوهاب : 40 و 41 چاپ 1957 م . ( 2 ) . سوره فاطر : 45 .